«رَستاپیا»؛ وقتی دهه هشتادی‌های دانشگاه ارومیه به روستا جان تازه می‌دهند
جمعی از دانشجویان دهه هشتادی دانشگاه ارومیه با دست‌های خودشان، رنگ و طراوت را به روستای قلنجو بردند؛ حرکتی جهادی و خودجوش که نامش را «رَستاپیا» گذاشته‌اند و قرار است ادامه‌دار باشد.
حکایت این روزهای روستای قلنجو از توابع ارومیه، حکایت شور جوانی است. چند روزی است که محوطه روستا رنگ دیگری گرفته؛ دیوارهایی که تازه رنگ شده‌اند، فضاهایی که بهسازی شده‌اند و لبخندی که روی لب اهالی روستا نشسته است.
ماجرا از یک ایده دانشجویی شروع شد؛ دانشجویان انجمن علمی شهرسازی دانشگاه ارومیه دست به دست هم دادند و با همراهی انجمن‌های علمی باغبانی، نقاشی، شیمی، علوم ورزشی و کانون محیط زیست، راهی روستا شدند تا هر کدام با تخصص خودشان، گوشه‌ای از کار را بگیرند.
یکی طراحی کرد، یکی گل کاشت، یکی رنگ زد، یکی به پاک‌سازی محیط کمک کرد و دیگری برای بچه‌های روستا برنامه ورزشی و شاد گذاشت. نتیجه، بهسازی و بازسازی بخشی از فضای روستا بود؛ کاری ساده اما پر از عشق که حال روستا را خوب کرد.
اهالی قلنجو هم از این حضور پرشور حسابی خوشحال شدند. برای آن‌ها دیدن جوانانی که بی هیچ چشمداشتی آمده‌اند تا روستایشان زیباتر شود، بهترین هدیه بود.
اما نکته جالب و امیدبخش این روایت، سن‌وسال این جهادگران است؛ بیشترشان دانشجویان جوان دهه هشتادی‌اند؛ نسلی که خیلی‌ها تصور دیگری از آن دارند، اما این بار با عملشان نشان دادند که دغدغه ساختن دارند؛ ساختن ایران، از روستا.
این دانشجویان اسم این حرکت را «رستاپیا» گذاشته‌اند؛ ترکیبی از روستا و اتوپیا، همان آرمان‌شهری که از روستا شروع می‌شود. آن‌ها می‌گویند این تازه شروع راه است و «روستاپیا» در روستاهای دیگر ادامه خواهد داشت.
در زیر ویدیو این فعالیت را مشاهده نمایید:
