«مشق امید» در مدرسه ایمان بالانج؛ روایت یک حرکت جهادی دانشجویان دانشگاه ارومیه
مدرسه فقط جایی برای آموختن درسهای کتاب نیست؛ گاهی میتواند نقطه آغاز یک اتفاق بزرگتر باشد؛ جایی که چند نفر تصمیم میگیرند دست به دست هم دهند تا بخشی از یک جامعه را بهتر، زیباتر و امیدوارکنندهتر کنند. اینبار جمعی از دانشجویان دانشگاه ارومیه در قالب یک حرکت جهادی و با اجرای برنامه «مشق امید، مدرسه آباد، ایران سربلند»، راهی مدرسه ایمان در روستای بالانج شدند تا در کنار دانشآموزان این مدرسه، سهمی در آبادانی، آموزش و امیدآفرینی داشته باشند.
این برنامه با همکاری انجمنهای علمی دانشجویی و کانونهای فرهنگی هنری دانشگاه ارومیه و در راستای توجه به مسئولیت اجتماعی دانشجویان، طی دو روز برگزار شد؛ حرکتی که در آن هر گروه، متناسب با توانایی و تخصص خود، بخشی از کار را بر عهده گرفت تا در نهایت، مدرسهای روستایی رنگ و حال و هوایی تازه پیدا کند.
در نخستین روز، دانشجویان آستینها را بالا زدند و کار آبادانی مدرسه را آغاز کردند؛ از رنگآمیزی و زیباسازی دیوارهای حیاط و فضای کلاسها گرفته تا پاکسازی محیط، ترمیم بخشهایی از حیاط و انجام کارهای بنایی و فنی. بخشی از دانشجویان نیز برای رفع مشکلات تأسیسات مدرسه دست به کار شدند و شیرآلات و بخشهای نیازمند تعمیر را سامان دادند.
اما ماجرا فقط به تعمیر و رنگآمیزی محدود نماند. دانشجویان تلاش کردند از فضاهای کمتر استفادهشده مدرسه نیز استفادهای تازه کنند؛ بخشی از یک فضای کمکاربرد به محیطی برای مطالعه تبدیل شد، گوشههایی برای بازی و سرگرمی دانشآموزان شکل گرفت و فضایی مناسب برای فعالیتهای ورزشی نیز آماده شد؛ تا مدرسه علاوه بر محیطی برای درس خواندن، به محیطی برای تجربه، بازی، خلاقیت و رشد دانشآموزان تبدیل شود.
در روز دوم، فضای مدرسه رنگ دیگری به خود گرفت. دانشجویان انجمنهای علمی و کانونهای فرهنگی هنری در کنار دانشآموزان قرار گرفتند و برنامههای متنوع علمی، آموزشی، فرهنگی، هنری و ورزشی را اجرا کردند؛ از برنامههای علمی و خلاقانه و رفع اشکال درسی گرفته تا مسابقات ورزشی، هنری و علمی که با استقبال دانشآموزان همراه شد.
در این حرکت، انجمنهای علمی دانشجویی فیزیولوژی ورزشی، مهندسی معماری، مرمت بناهای تاریخی، علوم و مهندسی خاک، مهندسی شهرسازی، زبان و ادبیات فارسی، شیمی، دامپزشکی، علوم ورزشی، زیستشناسی جانوری، زیستشناسی گیاهی، نقاشی، مهندسی شیمی، مهندسی عمران، پی تا بینهایت و حسابداری و مدیریت مالی و همچنین کانونهای فرهنگی هنری محیط زیست، هلال احمر، رسانه دانشجو، فیلم و عکس و هنرهای تجسمی مشارکت داشتند.
حضور این مجموعه متنوع از انجمنها و کانونها، باعث شد هر گروه از زاویهای متفاوت به نیازهای مدرسه نگاه کند؛ یکی با رنگ و قلم به زیبایی محیط کمک کرد، دیگری با کار فنی و بنایی بخشی از مشکلات مدرسه را برطرف کرد، گروهی به سراغ فضای مطالعه و یادگیری رفتند و گروهی دیگر برای بازی، ورزش، فعالیتهای علمی و هنری دانشآموزان برنامهریزی کردند.
در واقع، «مشق امید» تنها یک برنامه یکروزه یا یک فعالیت عمرانی نبود؛ تجربهای بود از کنار هم قرار گرفتن تخصص، خلاقیت و مسئولیت اجتماعی دانشجویان. دانشجویانی که اینبار به جای کلاس و دانشگاه، آموختههای خود را در مدرسهای در دل یک روستا به کار گرفتند و نشان دادند دانشگاه میتواند در کنار آموزش و پژوهش، در متن جامعه نیز حضور داشته باشد.
گفتنیست انجمن علمیدانشجویی علوم و مهندسی خاک، مبلغ ۳۰۰ میلیون ریال از درآمدِ فعالیتهای کارآفرینانۀ خود را جهت تهیۀ اقلام مورد نیاز این برنامه اهدا کرد.
شاید مهمترین دستاورد این حرکت، رنگ تازهای نباشد که بر دیوارهای مدرسه نشست یا فضایی که برای مطالعه و بازی آماده شد؛ مهمتر از همه، امیدی بود که در چهره دانشآموزان شکل گرفت؛ امیدی که میتواند از یک مدرسه کوچک روستایی آغاز شود و به آیندهای روشنتر برای ایران برسد.
«مشق امید، مدرسه آباد، ایران سربلند»؛ اینبار دانشجویان دانشگاه ارومیه، درس مسئولیت اجتماعی را در مدرسهای روستایی مشق کردند.